خدیجه (سلام الله علیها) پیوسته در انتظار درخشش انوار نبوت از سیمای مهربان همسرش بود، از این رو وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) از غار حرا به خانه آمد و ماجرای نزول فرشته وحی را برایش بازگفت، بی درنگ آن را تاییدکرد و به درستی گفتار پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) ایمان آورد.

این حدیث در کتاب های حدیثی شیعه و اهل سنت آمده که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده: «کمل من الرجال خلق کثیر و لم یکمل من النساء الآمریم،و آسیه امراه فرعون،و خدیجه بنت خویلد،و فاطمه بنت محمد» (1) یعنی از مردان گروه زیادی به کمال رسیدند ولی از میان زنان جز چهار زن کسی به مرحله کمال نرسید:مریم،و آسیه همسر فرعون،و خدیجه دختر خویلد،و فاطمه دختر محمد.

سال های آخر زندگی خدیجه (سلام الله علیها) مقارن با بعثت رسول الله (صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) بود و آن گونه که تاریخ به روشنی نشان می دهد او با وجود مقام خویش در خدمت اسلام قرار گرفت. او نخستین زنی بود که به حضرت ایمان آورد و نبوت آن حضرت را تصدیق نمود.

خدیجه (سلام الله علیها) اول زنی است که ایمان خود را در مکه میان مشرکین اظهار نمود و اول زنی است که در مقابل دشمن از رسول خدا (صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) دفاع نمود و تمام اموال خود را به پیامبر (صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) بخشید و اول زنی است که ایمانش با قبول ولایت امیرالمؤمنین (عَلَیْهِ السَّلَام) به درجه کمال رسید.